Wodór szuka popytu, materiały szukają rynku – tydzień w zielonych technologiach

01 · Wodór

Zielony wodór w Polsce: inwestycje są, popytu wciąż brakuje [1]

Orlen nie zwalnia tempa – koncern prowadzi już dwie instalacje produkujące wodór o jakości motoryzacyjnej i buduje w Szczecinie hub elektrolizerów o mocy 5 MW. Cel jest ambitny: 90 tysięcy ton odnawialnego wodoru rocznie do 2035 roku. Do gry wchodzi też Tauron, który rozwija własne projekty wodorowe w Jaworznie i Stalowej Woli, budując tym samym drugi filar krajowej infrastruktury wodorowej obok Orlenu.

Problem w tym, że sama infrastruktura nie wystarczy. Grupa Azoty i inni gracze rynkowi podchodzą do tematu z wyraźną rezerwą, a powodów jest kilka: wysoki koszt produkcji zielonego wodoru w porównaniu z konwencjonalnymi paliwami, wciąż słaby popyt ze strony przemysłu ciężkiego i transportu oraz niepewne otoczenie regulacyjne, które utrudnia planowanie inwestycji w dłuższym horyzoncie czasowym. Paradoksalnie Polska jest już trzecim co do wielkości producentem wodoru w całej Unii Europejskiej – tyle że w tej produkcji zdecydowanie dominuje wodór szary, wytwarzany z paliw kopalnych, a nie jego zielony odpowiednik.

To pokazuje, że sam wodór jako technologia nie jest już główną barierą – barierą jest dziś ekonomia i realny rynek zbytu. Dla firm z sektora zielonych technologii i energii odnawialnej to wyraźny sygnał, że warto inwestować nie tylko w moce produkcyjne, ale też w budowanie całego łańcucha popytu: transport ciężarowy i kolejowy, przemysł energochłonny czy magazynowanie energii.